Werner's Gedichten & Schrijfsels

2011-12-22T20:22:00.002+01:00

We zijn met zen drieën en hebben wat te wensen
We are with the three of us and have something to wish…

Een fijn 2012
A Nice 2012

Dat beetje wat we steeds missen
A dash of that what we always miss

Tijden zijn bar voor alle landen om ons heen
Times are tough for every country around us

Nog zeker kunnen zijn dat we een huis hebben
To be sure that we still have a house

Vrienden die vrienden blijven en familie die je nog lief mag hebben
Friends that stay friends, family that you still may call your loved ones

Arbeid en ervaring dat je tezamen sterk maakt
Work and experience that makes you together strong

Die vieze bruine envelop die we haten
That brown dark envelop that we hate every year

Spaargeld wat kan je er nog mee doen?
Savings what are you still able to do with it?

De paar vrienden die er nog overblijven worden schaars
The few friend that remain are getting scarce

Eens goed uitslapen doet wonderen
A good night sleep,does wonders

Stop met ruzie maken, er is genoeg gezegd dat niet nodig was
Stop arguing, enough has being said that was not necessary

Ik ben rolstoelgebruiker…wat is jouw handicap?
I’m a wheelchair user, what’s your handicap

Lees dat ene boek waar je wijzer uit wordt
Reed that one book that makes you wiser

De muziek van vandaag, mijn oren slaan alarm
The Music of today, my ears sound alarm

Als ik zou kunnen gaan en stappen,waar zou mijn eerste stap zijn..
If I could walk and go, where would my first step be

Mijn lijstje is anders dit jaar, doch ik bekijk het als jonge vijftiger..
My list is different this year, though I look at it as a young fifty one year old

Wat zijn jouw noden voor een heel nieuw jaar
What are your needs for a brand new years

Wees gelukkig met wat je reeds hebt en koester het
Be happy with what you got and cherish it.

Beste voor de Kerstdagen en Beste wensen voor het nieuwe jaar 2012
A merry Christmas and a Best Wishes for the new year 2012..

Werner & Christel & Matthias

Waterloop

2011-04-30T17:42:00.001+02:00

Waterwegen, elk visje wordt er doodgezwegen
Geen poel van fleurig riet en kikkers aan de kant
Kan een libel dansen aan een ronde plas
Misschien nog wel ergens in het achterland

Salamanders moet je toveren en niet in een bokaal
Waar zijn toch al die diertjes heen
Aan de kant zitten met een houtje en koord
Verdomd nog aan toe, ik kan ze zo vangen

Mijn beestjes zijn sterker van verhaal
Dokter van wacht en pillen met een hoop
Nu maar wachten tot ze zoek zijn die verdomde microben...

Verjaardag

2011-03-13T17:56:00.007+01:00

Geschreven door mijn schoonmoeder...

een Verjaardag is...
Je persoonlijk Nieuwjaar...
het midden tussen je eigen,
verleden en toekomst...
je vaarwel aan gisteren,
je welkom aan morgen...

Mathilde Everdepoel

13/13/2011

Waarom....

2011-01-27T18:46:00.002+01:00

Mijn dag is plots zoek
’s avonds een vreemd verzoek
“Is één van jullie vrij”
De buurvrouw in paniek en ongerust

Kind aan het infuus
Manlief in een ander bed
Zowat tegen halfzeven in een hospitaal gelegen
Mij eten heeft plots geen hoger meer

Dat gekende beest tekent mijn dag
Als uren minuten verslaan
Staat mijn poëzieavond op stilstand
En het leven ademt stil bij het nippen van een troosteloos glas

Hoe vaak kom ik je nog tegen
Bij vriend en vijand
Wensen doe ik het geen ziel
Het rijt elk hart open
Waarom heb jij die verdomde naam…

Werner

Dag 2011

2010-12-30T12:27:00.003+01:00

Een jaar tevreden afgesloten
uitgereikt naar hogere sferen
getracht mezelf te verbeteren
zoals een kind, stap na stap

gezin en gezond apart
glimlachend doch nu en dan zuchtend
alsof een ton pluimen
mijn leven nu en dan deed stilstaan

vooruitkijkend naar nieuwe horizonten
dag na dag gedeeld geeft rust weder
ik adem terug liefde en tijd in
een tevreden ik kijkt over de schouder terug

Werner

Krassend

2010-12-07T19:55:00.004+01:00

Vlokken dwarrelen
Tussen schemer en grauw
Alsof winter niet wakker wilde
Met hort en stoot
Vroor de nacht in alle rust

Schoorvoetend trotseerde elk mens
Dag tegemoet vaak verwenst
Verkleumend en onbehaaglijk
Als elk lichaamsdeel kraakt

Wit was het glasraam
Dat zich niet keren kon
Alsof afwachten een boodschap is
Op Friese voeten, klunen stap na stap
Eindeloos van koud naar kouder

Werner.V

Stoepkrijt

2010-10-26T17:34:00.006+02:00

Op de stoep van de straat
In de bocht waar het niet mocht
Schreef ze voor het eerst haar naam
In krijt zo wit als rotsen, hard en grauw

Niet stilstaan bij het effect
De buurman nors en vrouw misnoegt
Wat schreef dat kind
Zeven letters op een rij

Als het wit zich tussen de tegels grifte
Glimlachte ze fier en trots
Kijk allen wat ik schrijven kan
Zeven letters lang

Toen liep de eerste traan
Als een druppel de stoep aanraakte
Haar moment verdween
Een herfstbui viel plots op diezelfde steen
Onbekend als ze was
Net voor ze die zeven letters las.

Werner

Zondag 3 oktober te Kampenhout !!!

2010-09-16T15:37:00.006+02:00

Voor vrienden van over de grenzen...

Als je op 3 oktober je hart wil laten zien.

Dan ben je welkom in Berg te Kampenhout.

Greet Paeps wil ook de mensen leren kennen die haar steunen.

Dus allen welkom www.learnandgrow.org

Groetjes Werner Vols

Dagelijks...

2010-09-05T21:08:00.000+02:00

Met een klein hart vol met pijn
Kijk ik naar mama
Ze wist verdomd goed
Ik was alles wat haar restte

Verliefd, vermoord ongehoord
Ontoerekeningsvatbaar verklaard
Oma en opa begrijpen nog steeds niet hoe
Bruisend kind gewenst, een momentopname

Haar leven nu in een puinhoop
Kon ik haar wereld nog doen omdraaien
Mijn papa die nooit zal begrijpen hoe
De wereld die omkijkt en blijft vragen

Werner

Een plek in de oceaan

2010-07-27T15:12:00.003+02:00

Zwart goud, op welke men teren zou
blakert niet meer in zonnestralen
alsof het miljarden wat kan schelen
nog geld nog mens kan het tij doen keren

blauw in grijs en aardse tonen
wie legt onze kinderen dat nog uit
creperen op het strand en oceaan
als men staat te tanken kilometers vol

alsof gewoon vervuild niet voldoet
hangen we vast aan strohalmen
spelen we nog eens met lucifers als weleer
aardmens die ’s werelds natuur naast zich legt

Grijs

2010-04-17T18:53:00.003+02:00

Het leven kwam tot een stilstand
Als de aarde gegromd had
Wanneer Eyjafjallajökull van zich liet horen
In grijze en witte toonaarden

Geen vogel die het luchtruim nog betreed
Doch aan zijn voeten werd hij aanschouwd
Klik na klik zijn pracht vastgelegd
Wereldse economie zucht mee onder as

Werner

Advocaat

2010-04-17T18:49:00.003+02:00

Hij verkocht echter geen belegen kaas
Bij nader inziens was hij maar enkele maanden de baas
Kort en nors van uitzicht dacht hij werelds met een bal
Doch bij het uitleggen waarom viel hij in de val

Van oudste tot best betaalde beroep
Veel kan je doen, maar de beslisser is steeds de poen

Werner

Dag opa

2010-04-09T20:41:00.003+02:00

stil werd de gang waar hij wandelde
van ’s ochtends tot avondval
je merkte hem op met zijn stille pas
heen en weer alsof kilometervreters onbestaand waren

zijn relaxzetel maakte zijn leven nog aangenamer
het verving zijn benen en wielen
die hij niet wist of kon gebruiken
met norse blik liet hij soms nog wel weten waarom

en toch kon zijn lichaam weten dat het tijd werd
stilaan pufte hij elke dag nog tezaam
alsof hij mij niet meer kende nog de dag dat hij heenging
een enkele bloem, een enkele krans

dat je mag rusten op de lauweren van je leven
het was dubbel dat van een doordeweekse ziel
van dag in nacht en verder, slaap zacht opa
vergeet jij de kinderen niet die jou niet meer herkenden

Werner

Beste Wensen, Best Wishes

2009-12-30T22:12:00.002+01:00

Van mij en mijn gezinnetje in een notendop
From me and the family in a nutshell

Een gezond 2010
A healthy 2010

een vleugje welbehagen
a dash of feeling good

een bord om van te kunnen eten
a plate to eat from

een bed om in te mogen slapen
a bed to sleep in

vrienden durven hebben, familie kunnen kiezen
having friends that you want, choose your family

kunnen gaan stempelen, mogen gaan werken
able to collect social security

belastingen kunnen betalen
able to be paying taxes

ontevreden kunnen zijn dat je spaargeld
niet genoeg heeft opgebracht
being content with the low interest rate on your savings account

klaar staan als vrienden je nodig hebben of omgedraaid
be ready when friends need you, and the other way around

gezond slapen en opstaan, buikje rond eten als het kan
have a good night sleep, eat well if you can

geen ruzie maken als het niet nodig is
don't have discussions when it's not needed

je kunnen uiten zoals je bent, hobby's mogen doen naar welbehagen
express yourself the way you are

kunnen lezen als je zien kan
able to read if you can see

mogen horen naar muziek als je luisteren kan
listen to the music when you are able to hear

kunnen gaan en stappen waar andere niet eens kunnen rollen
able to go and walk where others not even can roll..

Mijn lijstje is kort genoeg..
My list is rather short

vul aan met je eigen behoefte..
fill in you own needs

en overdrijf niet
don't excadurate

je zou niet weten wat minder betekend...
you would not know what less means..

Beste wensen voor 2010
Best Wishes for 2010

Werner

Ich bin ein Berliner....

2009-11-08T15:57:00.003+01:00

meter per meter
werd ons bestaan gescheiden
steen voor steen
onze harten verscheurd en verdeeld

langs lichtstraal en papier
werden de namen bekeken van ver en dicht
tussen rijen van grijs
bijna drie decennia menselijk leed

besproken door vele woorden
neergehaald met de hand
geen kogel welk nog lijden bracht
hij lag eindelijk neer
zonder checkpoint der mensheid

Werner

Het swingde...

2009-10-09T21:18:00.005+02:00

met geruit pak en speciale bril
praten als die gekke Italiaan
met snuiten trekken en onbetaamde flair
hij was geboren Felice showmaker extraordinair

in korte tijd wist je menig mens
al kokend zijn hoogtepunt te laten bereiken
voor jou hadden scherm en radio geen geheimen
zwetend met momenten doch altijd goedlachs

swingend door het leven
als een boogie boy en toonaarden apart
zette je elke Vlaamse artiest wel eens voor paal
je figuur was voor elke vrouw een ideaal
vast en vol, een sterke kant, vleugje Dré

RIP
Dré Steenmans
Felice
1/10/54 – 9-10-09

Zoektocht

2009-09-14T12:25:00.002+02:00

gezeten voor vier treden hoog
werd ik plots naar boven gesleurd
afwachtend wat de toekomst brengen zal
bekijk ik glimlachend elk loket
waarachter blijkbaar steeds een dame zit

net die ene heer kijkt om
alsof hij met mij meevoelt
aangestaard elke seconde
de hoop is hoog en een noodzaak
alsof ik anders ben

beproefd met woord en cijfer
als ik op de rooster gelegd werd
slecht en goed worden uitgewisseld
verwachtingen uitgepluisd en getoetst
wat is werk zoeken toch zalig
vinden wordt dan weer hemels

Werner

C'est fini...

2009-08-25T09:55:00.003+02:00

uitgepuft tussen kreeftrood
en bruingeblakerde hopen mensen
tellen we de dagen af

vakantie in mijn land had weer betekenis
zomers opdat we klagen konden
van zacht tot extreem bloedheet

laatste koopjes zijn echt nodig
doch aan boeken had ik niet gedacht
geen spijt nog omkijken
een schoolpoort die hen wederom opwacht

Werner

Zomerblikken

2009-07-29T09:53:00.003+02:00

een zomer die contouren aanneemt
zij het niet een recessie
die ons zand in de ogen strooit
wanneer mieren elkaar opzoeken aan elk strand

menig ex-werknemer zich de haren plukt
bij het openen van elke ochtendpost
de typisch Belgische manieren gebruikt worden
om de staatsschuld deftig te manipuleren

de buidel en riem aangesnoerd worden
als een last-minute geboekt wordt
zij het niet dat je nog moet aanschuiven
om je ongeboren kind in de prenatale klas in te schrijven

je opa en oma in het onbetaalbare rusthuis
vecht met onwetendheid en tekort aan personeel
tussen wolken en zonnestralen een kindse glimlach
ravotten op straten waar eens auto’s reden

Werner

Overgebleven mensen

2009-07-29T09:42:00.003+02:00

en toen waren ze nog met drie
gerimpeld en vol met verhalen
toen de wereld er ook niet beter uitzag
tussen puin en honderdduizenden verloren vrienden

ver van mijn bed en toch zo dicht
als wrange smaak bij het lezen van een boek
over getuigenissen van alle rassen en kleuren
welke elkander uitmoordde als ze net man waren

als de bommen niet vlogen of de kogels suisden
toen de mist als een gas neerdaalde
kende men de onzichtbare vijand in elke dag
bij het schrijven van de laatste afscheidsbrief

alsof de wereld deze mensen nog iets leren kan
groeten we elk jaar nog witte kruisen
de rode bloem die gevallen herdenken doen
aan de voet van een monument

waar geen mens meer stilstaat

Werner

Hoe groot waren zijn letters

2009-07-13T18:47:00.006+02:00

hij die letteren koesterde is rusten gegaan
voor ik ademde, kleurde hij reeds blauw en zwart
in stilte des tijd namen dierbaren afscheid
pijn werd onbeschrijfbaar met jaren

bij groten der letteren vertoeft hij nu
een laatste gedicht werd hem toegedragen
metgezellen in hogere sferen ademden diep
Amsterdam luistert naar een vergane muze…

Werner

Simon Vinkenoog

18 juli 1928 - 12 juli 2009

Werner

Grijzer tezaam

2009-07-09T17:15:00.001+02:00

jaren zijn jullie mild geweest
gedragen door liefde en geleden lessen
wijsheid hield jullie tezamen
zoals papaverbloemen in een korenveld
elke glimlach heeft nu een rimpel meer
doch die streling en die kus is als weleer

Werner

Hand der liefde

2009-07-09T17:03:00.002+02:00

papa, vader en sterke man
je schouder om op te steunen
geleerd met tedere woorden
hard was je hand
om me vast te houden al die jaren lang
wijsheid en steun, mijn toevertrouw en rust
groots is je hart in de stilte der jaren

Werner

Met raad en daad...

2009-06-29T12:07:00.005+02:00

op ’t schoon verdiep

gebeurde in ’t geniept

een alledaagse trend

doch dit was zeer ongewend

geen Antwerpenaar wist van doen

den burgemeester zonder das of mooi blazoen

een Limburgse schone waar hij van houdt

wist hun liefde te bezegelen zonder zilver of goud

geen grote allures met crisistijden

de familie kon de barbecue voorbereiden

Patje kan de politiek nu wel heel anders bekijken

Sabine is de naam en adviseur haar faam

Werner

En toen maakte het dichten even plaats om zijn roots te vinden..

2009-06-23T21:43:00.002+02:00

Dit noemt dan een Parenteel.. zoeist als een vingerprint.
Van mijzelf tot de verste voorouders die ze geachiveerd hebben.
Doch ik zelf kan teruggaan tot 1595 te Brugge.....

Parenteel van VOLS Judocus

I VOLS (VOOLS), Judocus.

Gehuwd op 05‑09‑1726 te Brugge, gehuwd voor de kerk op 05‑09‑1726 te Brugge Sint‑Salvator 2de wijk (getuige(n): Joannes Franciscus Bonte en Joannes Roose) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504) met DOSSCHE (D'OSCH), Helena.

Uit dit huwelijk:
1. m VOLS, Judocus Augustinus, geboren op 12‑06‑1727 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504 (tweede wijk)), gedoopt op 12‑06‑1727 te Brugge Sint‑Salvator (getuige(n): Judocus Vande Kinderen en Maria Magdalena Provoost) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504 (tweede wijk)).
2. m VOLS (VOOLS), Petrus Franciscus, geboren op 06‑09‑1728 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504 (tweede wijk)), gedoopt op 06‑09‑1728 te Brugge Sint‑Salvator (getuige(n): Petrus Legaert en Maria Francisca) (bron: PR Sint-Salvator MF 293504 (tweede wijk)).
3. m VOLS (VOOLS), Paulus Jacobus, geboren op 26‑09‑1730 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504 (tweede wijk)), gedoopt op 27‑09‑1730 te Brugge Sint‑Salvator (getuige(n): Paulus Van Driessche en Maria Joanna De Velte) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504 (tweede wijk)).
4. v VOLS, Maria Anna, geboren op 27‑12‑1731 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504), gedoopt op 28‑12‑1731 te Brugge Sint‑Salvator 2de wijk (getuige(n): Gerardus De Brune en Albertina Des Sonneville) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504).
5. m VOLS, Franciscus Joannes, geboren op 30‑05‑1733 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504), gedoopt op 30‑05‑1733 te Brugge Sint‑Salvator (getuige(n): Jacobus Mulier en Francisca De Coninck) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504).
6. m VOLS, Gaspar Melchior Balthasar, geboren op 05‑01‑1735 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504), gedoopt op 06‑01‑1735 te Brugge Sint‑Salvator 2de wijk (getuige(n): Franciscus Labaere en Maria Joanna Carton) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504).
7. m VOLS, Carolus Melchior, geboren op 09‑02‑1737 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504), gedoopt op 09‑02‑1737 te Brugge Sint‑Salvator 2de wijk (getuige(n): Carolus Brilleman en Maria Neels) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504).
8. v VOLS, Angelina Monica, geboren op 04‑05‑1739 te Brugge (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504), gedoopt op 04‑05‑1739 te Brugge Sint‑Salvator 2de wijk (getuige(n): Joannes Noos en Adriana Westerhuyse) (bron: PR Sint‑Salvator MF 293504).
(VOLS (WOLFS VOLFS), Joannes, geboren ca. 1721 ?? te Brugge Sint‑Salvator ? (volgens leeftijd –73 jaar - vermeld bij overlijden, maar vermoedelijk een geschatte leeftijd, die helemaal niet strookt met de werkelijkheid).
NB : Het koppel Vols-Dossche is pas getrouwd in 1725. Meer dan waarschijnlijk kind nr. 6 (Franciscus Joannes Vols, met roepnaam Joannes) de directe voorouder. (zie II).

II VOLS (WOLFS VOLFS), Joannes,
geboren ca. 1721 ?? te Brugge Sint‑Salvator ? (zie opmerking hierboven onder nr. 9).
Overleden op 04‑09‑1794 om 09.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290012, aktenummer: (2772 v), brontekst: Joannes Folts (zoon van Judocus) uit Brugge (Sint‑Salvator), leeftijd 73 jaar, man van Maria Petronella Engels.). Ongeletterd (1788).

Gehuwd op 22‑01‑1754 te Waarschoot, gehuwd voor de kerk op 22‑01‑1754 te Waarschoot (getuige(n): Anastasius Bouckaert en Anna Joseph Enghels) (bron: PR MF 290012, aktenummer: (1301 v)) met ENGELS, Maria Petronella, 22 jaar oud, geboren op 26‑04‑1731 te Waarschoot ? 2445, overleden op 15‑02‑1805 om 03.30 uur te Waarschoot op 73‑jarige leeftijd (bron: BS MF 784194, aktenummer: (18 v), brontekst: Leeftijd 78 jaar, weduwe van Jan Vols.). Overleden op 26 pluviose jaar 13. Overlijdensaangifte op 28 pluviose jaar 13 door haar zoon Pierre Livin Vols, 27 jaar, kleermaker in de Kerkstraat in Waarschoot. Dochter van ENGELS, Augustinus en MEULENAERE (MEULENS), Maria.

Uit dit huwelijk:
1. m VOLS, Anastasius, wever (1805), geboren op 29‑03‑1755 om 23.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290010, aktenummer: (1517 v)), gedoopt op 29‑03‑1755 te Waarschoot (getuige(n): Anastasius Judocus Bouckaert en Maria Meulenaers) (bron: PR MF 290010, aktenummer: (1517 v), brontekst: Sub conditione.), overleden na 1804 te Sleidinge ? Geletterd (1805).
2. v VOLS, Petronella Theresia, geboren op 19‑12‑1757 om 12.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290010, aktenummer: (1544 v)), gedoopt op 19‑12‑1757 te Waarschoot (getuige(n): Augustinus Engels en Livina Petronilla Lippens) (bron: PR MF 290010, aktenummer: (1544 v)), overleden op 23‑07‑1813 te Waarschoot ? op 55‑jarige leeftijd.
3. m VOLS, Petrus Franciscus, geboren op 10‑04‑1760 om 19.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290010, aktenummer: (1580 v)), gedoopt op 20‑04‑1760 te Waarschoot (getuige(n): Petrus Colman en Anna Josepha Engels) (bron: PR MF 290010, aktenummer: (1580 v)).
4. m VOLS (FOLST), Joannes Baptist, geboren op 22‑01‑1762 te Waarschoot (zie IIIa).
5. v VOLS (VOOLS), Maria Christina, geboren op 01‑01‑1766 om 20.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290011, aktenummer: (1776)), gedoopt op 02‑01‑1766 te Waarschoot (getuige(n): Andreas Engels en Maria Christina Engels) (bron: PR MF 290011, aktenummer: (1776), brontekst: Sub conditione.).
6. m VOLS (VOLCKS), Petrus Livinus, geboren op 21‑06‑1768 te Waarschoot (zie IIIb).

IIIa VOLS (FOLST), Joannes Baptist, kleermaker (1799, 1804),
geboren op 22‑01‑1762 om 19.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290011, aktenummer: (1719 v)), gedoopt op 23‑01‑1762 te Waarschoot (getuige(n): Abraham Engels en Maria Anna Vande Velde) (bron: PR MF 290011, aktenummer: (1719 v)), overleden op 27‑09‑1817 om 01.00 uur te Lembeke op 55‑jarige leeftijd (bron: BS MF 782927, brontekst: Leeftijd 57 jaar, weduwnaar van Bregitta Keirsse, man van Anna Vanden Neste.). Ongeletterd (1788, 1799, 1804).

Gehuwd (1) op 26‑jarige leeftijd op 04‑02‑1788 te Lembeke, gehuwd voor de kerk op 04‑02‑1788 te Lembeke (getuige(n): Joannes Vols en Elisabeth Meulebroeck) (bron: PR MF 782920, aktenummer: (986 v)) met KEIRSSE, Brigitta, 30 jaar oud, spinster (1799), geboren op 08‑06‑1757 te Lembeke ? 179, overleden op 01‑09‑1799 om 05.00 uur te Lembeke op 42‑jarige leeftijd (bron: BS MF 782927, aktenummer: 54, brontekst: Leeftijd 40 jaar, vrouw van Jan Baptist Vols.). Overleden op 15 fructidor jaar 7. Overlijdensaangifte door haar man Jan Baptist Vols, 38 jaar, kleermaker, en door haar broer Jan Baptist Keirsse, 41 jaar, bakker, beiden wonende in Kaprijke. Ongeletterd (1788). Dochter van KEIRSSE, Joannes en VAN MEULEBROECK, Elisabeth,. Ze woonde Dorp te Kaprijke, in 1799 bij haar +.

Gehuwd (2) op 42‑jarige leeftijd op 14‑06‑1804 te Lembeke. Gehuwd op 25 prairial jaar 7. Echtgenote is VANDEN NESTE (VANDEN HESTE), Anna, 23 jaar oud, spinster (1804, 1817), geboren op 29‑05‑1781 te Lembeke ? Ongeletterd (1804, 1817). Dochter van VANDEN NESTE, Petrus en THUYS, Maria Catharina.

Uit het eerste huwelijk:
1. VOLS (VOOLS), Joannes Baptist, geboren op 22‑12‑1788 te Lembeke ? 650, overleden op 24‑01‑1789 te Lembeke ? 914, 33 dagen oud (brontekst: Leeftijd 5 weken.).
2. VOLS (VOOLS), Joannes Baptist, geboren op 19‑03‑1790 te Lembeke ? 677.
3. VOLS, Angelus, geboren op 07‑03‑1792 te Lembeke ? 723.
4. VOLS, Leander Cornelius, geboren op 16‑09‑1793 te Lembeke ? 757.
5. m VOLS, Petrus Franciscus, geboren op 19‑12‑1795 te Lembeke ? 812 (zie IV).
6. v VOLS, Petronella Theresia, geboren op 11‑10‑1797 om 00.00 uur te Lembeke (bron: BS 782921, aktenummer: 06). Geboren op 20 vendemiaire jaar 6.
7. VOLS, Petronella Francisca , geboren op 11‑06‑1798 te Lembeke ? Geboren 26 prairial jaar 6.

Uit het tweede huwelijk:
8. VOLS, Pierre Jean, geboren op 20‑01‑1807 te Lembeke ?
9. VOLS, George François, geboren op 14‑01‑1809 te Lembeke ?
10. VOLS, Eugenie, geboren op 05‑02‑1812 te Lembeke ? Overleden op 01‑06‑1821 te Waarschoot ? op 9‑jarige leeftijd.
11. m VOLS, Bruno, geboren op 15‑02‑1814 om 21.00 uur te Lembeke (bron: BS MF 782922).
12. v VOLS, Pauline, geboren op 09‑11‑1816 om 07.00 uur te Lembeke (bron: BS MF 782922).

IIIb VOLS (VOLCKS), Petrus Livinus, kleermaker (1797, 1805), wever (1807),
geboren op 21‑06‑1768 om 12.00 uur te Waarschoot (bron: PR MF 290011, aktenummer: (1813)), gedoopt op 21‑06‑1768 te Waarschoot (getuige(n): Joannes Cockuyt en Maria Carolina Engels) (bron: PR MF 290011, aktenummer: (1813)). Ongeletterd (1804, 1805, 1807).

Gehuwd op 36‑jarige leeftijd op 01‑12‑1804 te Waarschoot (bron: BS MF 786551, aktenummer: 11). Huwelijk op 10 frimaire jaar 13. Echtgenote is VAN VLAENDEREN, Judoca, geboren 1783 te Eeklo ? Geletterd (1804). Dochter van VAN VLAENDEREN, Livinus, winkelier (1804), en DE CROOCK (DE CROOCQ), Joanna Maria.

Uit dit huwelijk:
1. v VOLS, Petronilla Theresia, geboren op 26‑12‑1805 om 10.30 uur te Waarschoot (bron: BS MF 783459, aktenummer: (11)).
2. v VOLS, Eugenie, geboren op 04‑03‑1807 om 20.00 uur te Waarschoot (bron: BS MF 783459, aktenummer: (09), brontekst: Getuige o.a. Anastasius Vols, 52 jaar, wever wonende Sleidinge (gehucht Daasdonk).). Woonplaats ouders : Waarschoot, Kerkstraat.
3. VOLS, A, geboren op 15‑02‑1809 te Waarschoot ?
4. VOLS, B, geboren op 04‑03‑1811 te Waarschoot ?
5. VOLS, C, geboren op 28‑06‑1813 te Waarschoot ?
6. VOLS, Petrus Bernardus, geboren op 17‑08‑1815 te Waarschoot ?
7. VOLS, Josephus, geboren op 10‑06‑1817 te Waarschoot ?
8. VOLS, Angelus, geboren op 23‑09‑1818 te Waarschoot ?
9. VOLS, Henricus Franciscus, geboren op 02‑08‑1819 te Waarschoot ?

IV VOLS, Petrus Franciscus, wever (1819, 1825), arbeider (1852),
geboren op 19‑12‑1795 te Lembeke ? 812,
overleden op 26‑08‑1855 te Kaprijke ? op 59‑jarige leeftijd.
Ongeletterd (1819, 1825, 1852).

Gehuwd op 23‑jarige leeftijd op 15‑02‑1819 te Kaprijke (bron: BS MF 784209, aktenummer: 03) met DE GEETER, Joanna Theresia, spinster (1819, 1825), arbeidster (1852), geboren 1796 te Kaprijke ? Overleden na 1851 te Kaprijke ? Ongeletterd (1819, 1852). Dochter van DE GEETER, Eligius en TEIRLINCK, Maria Anna.

Uit dit huwelijk:
1. m VOLS, Joannes Franciscus, geboren op 24‑07‑1825 te Kaprijke (zie V).

V VOLS, Joannes Franciscus, arbeider (1852),
geboren op 24‑07‑1825 om 21.00 uur te Kaprijke (bron: BS MF 785074, aktenummer: 77),
overleden op 02‑11‑1912 te Kaprijke ?????? op 87‑jarige leeftijd. Ongeletterd (1852).

Gehuwd op 26‑jarige leeftijd op 07‑02‑1852 te Waterland‑Oudeman (bron: BS MF 785137, aktenummer: 04) met DE GROOTE, Paulina Seraphina, 22 jaar oud, dagloonster (1852), geboren op 06‑05‑1829 te Waterland Oudeman ? Ongeletterd (1852). Dochter van DE GROOTE, Petrus en RYCKAERT, Angelina, werkvrouw (1852).

Uit dit huwelijk:
1. m VOLS, Emile, geboren op 15‑05‑1863 te Waterland Oudeman ? (zie VI).

VI VOLS, Emile,
geboren op 15‑05‑1863 te Waterland Oudeman ?
Overleden op 09‑08‑1936 te Gent ? op 73‑jarige leeftijd.

Relatie met CLAEYS, Emerence Prudence, geboren op 11‑01‑1873 te Waterland Oudeman ? Overleden op 22‑08‑1896 te Waterland Oudeman ? op 23‑jarige leeftijd.

Uit deze relatie:
1. m VOLS, Walter Jozef, geboren op 07‑09‑1904 te Waterland Oudeman ? (zie VII).

VII VOLS, Walter Jozef,
geboren op 07‑09‑1904 te Waterland Oudeman ?
Overleden op 24‑06‑1976 te Hoboken ? op 71‑jarige leeftijd.

Kind:
1. m VOLS, Constant, geboren op 11‑11‑1929 te Antwerpen ? (zie VIII).

VIII VOLS, Constant,
geboren op 11‑11‑1929 te Antwerpen ?
Overleden op 12‑03‑1970 te Willebroek ? op 40‑jarige leeftijd.

Kind:
1. m VOLS, Werner, geboren op 19‑02‑1961 te Wilrijk ?

Even geluisterd.. Laatst gelezen

2009-06-23T10:04:00.004+02:00

wanneer nogmaals een doekje verboden wordt
liggen woorden van haat, naast de hoekstenen van democratie
in huize justitia weet men geen raad, als de weegschaal blijft hellen
elke goedgeaarde sans-papier zich stoort aan de trage papiermolen

men bijna moorden kan en berispt wordt voor het leven
terwijl het bloed vloeit in de straten van een hunkerend land
naar datgene wat wij hoog in het vaandel dragen willen
net nog ademen kunnen in een land in crisis met vooruitzichten

als de wereld overspoelt wordt met een pandemie van bacillen
vergeet men in alle haasten dat zijn kind vergeten,

de avondspits in de war gooit
terwijl men geen sigaret meer opsteken kan bij het wachten
van het fileleed dat zich niet aan tijdstabellen houdt

iedereen zich uiten kan met of zonder sterren aan het firmament
wat besproken wordt in het halfrond van de gevallen politici
met de vakanties voor de boeg voor de ongefortuneerde
bespreekt men dat de broeksriem aangesnoerd zal worden

onze vorst niet beven zal als de vering van zijn motard bijgeregeld is

net wanneer hij handen schudden zal op theevisite bij de paus

ik plots met de handen in de haren zit als men de veranda aanbouwt
mijn buren vragen of ik het zelfde lot bega als de Lotto Arena
in ons land waar alles stiller rolt bij het aanhoren van elk nieuwsbericht

Werner

Zittend gat

2009-05-12T17:29:00.000+02:00

‘k Voel me net belegen
Reeds vier dagen van de zeven
‘k had graag meer vet aan kont
Aan de buik lijkt het niet gezond
‘k zit op kaken van knoken
Voor veel geld wil ik wel lopen
Doch de stenen zijn gerold
Ik blijf liggen op de zetel
En de pijn is nooit uitgebold

Werner

Zwijgen is meer waard

2009-05-02T22:02:00.000+02:00

elk huishouden heeft wel eens woorden
opdat het leven leefbaarder zou zijn
hoeveel zinnen zouden er niet verzwegen blijven
tussen al die muren der liefde

Werner

Dag wimpel..

2009-04-30T17:28:00.006+02:00

en het land vierde feest
met één gek teveel
oranje werd rood
welk niet verkocht werd

in treurnis en rouw
van blauwen bloede tot burger
innerste geraakt van mens zijn
halt geroepen op een monument

van zij die heen zijn gegaan
voor vaderland en welzijn
men zwaait straks verder
met witte wimpels en anjers
voor hen die Oranje hoog droegen

was het deze dag
dat een prins koning zou worden
een majesteit haar robe zou neerleggen
in gratie en stijl afscheid nemen
van vaderlandse burgers

Werner

Moet het

2009-04-30T17:11:00.005+02:00

Medio 2009 luidt de radio in
Als je een leeftijd gepasseerd bent
Dan gaat het met sommige hun leven minder
Alsof zij hen doen beslissen

Wat liefkozen betekenen kan
Met of zonder jasje, brandt de kaars zoals nimmer te voren
Houdt ze vast wat ze al die jaren kende
Dat wat zich rechtte in liefdesspel

Alsof de wereld stilstaat bij adviezen
Van zoveel in elke week of maand
Gewoon naast elkaar en minnekozen
Met voor, tussen en naspel

Voor hen geen kleur
Die het leven opfleurt
Ze houden de liefde vast van jaren
Alsof hen het schelen kan

Die kus zegt slaapwel en zoete dromen

Werner

Gekleed...

2009-03-21T20:10:00.003+01:00

ik heb ook zo’n jasje, heel gewoon
zonder knoopjes of veel schroom
het wordt besproken met veel raad
doch het is alleen nodig bij die ene daad

zonder al te veel kleuren en geuren
probeert hij dan de wereld op te beuren
hij zit meestal in de achterzak
tussen naam en rijbewijs

nu is hij plots misplaatst en ongewenst
die heilige man heeft hem verwenst
doet hij dan nooit geen goed
in liefde en voorspoed

Werner

2009-02-06T20:47:00.003+01:00

ook ik heb een schoendoos staan
gevuld met laag na laag
van hoop, glimlach en tranen
tussen heden en verleden

vraag niet naar herinneringen
ze zitten ergens verstopt
net na laagje vier of vijf,
waar hoop ooit was opgegeven
tussen zeven en twaalf

ze staan stevig, zoals elke voetstap
weinig dat hij gezet was
maakte op het pad zachte indrukken
van terugblikken en voorwaarts streven

ik heb nog dat tweede paar
zonder doos, welke netjes aanschouwd
wat rust er is, onder elke laag
tevreden als onwrikbare veters
die alles vasthouden op mijn pad

Werner

Groot willen worden

2009-01-24T19:24:00.003+01:00

En ik,

ik zou groot willen worden
goed studeren en heel slim zijn
hard werken en een veilige haven vinden
ik zou een huis met tuin bouwen

ik zou lieve ouders en vrienden omarmen
als ik geluk heb, misschien kinderen
met die poes of hond aan mijn voeten
als de zon elke dag schijnen zou

doch ik en vele anderen werden nooit groot
we werden in ons prille bestaan weggerukt
het leven van ons familie werd op halt gezet
onze glimlach haalde de lente niet

ze droegen enkel nog wit,
en onschuldige kinderen tussen hout
opdat mensdom ooit leren zal
aan een kind geen hand

Werner

Voor de kinderen over heel de wereld
Vandaag deze uit Dendermonde

Jaren

2009-01-24T18:21:00.002+01:00

Je kan een leven afvragen,
wat leeftijd heeft te betekenen.
doch vraagt nooit hoe oud ze zijn
hun glimlach telt nooit de juiste jaren

Werner

Mdzangwini

2009-01-18T11:39:00.003+01:00

zij was zwart en wit
welke kant van haar hand
deed jou omzien naar dat kind
geen zomersproeten,
bemind is wat nooit heeft gekend

ver van huis en mijn bed
liefde zoek in alle talen
met buikje rond,
dagelijks op zoek naar warmte

zoals een bloem
die nooit open bloeien zal
in haar achtertuin, naast die ene hut
leert ze woorden,
mama en papa net niet meer

vreselijk is haar ziekte
doch dat ziet men niet in kinderspel
alleen twintig passen verder
kruisen haar ouders mijn pad, in hout

opdat ze ’s ochtends glimlachen zal
zijn leem en ijzer haar nieuw
vreemde blanke mens
met bord eten voor één dag

Werner

Vlijmscherp

2009-01-06T07:16:00.002+01:00

krom staan ze onder het stof
roestkleurig maar tijdloos
alsof opnieuw hun dag aanbreekt
wetsteen en hoop dat ze rijden kunnen
'It gaet on’ is enkel hun vraag

Werner

Geldperikelen

2008-12-26T15:38:00.001+01:00

spaarcenten het is me wat
van sok, naar boek, onder matras
rekeninggebonden bracht het wat op
zij dat elke procent waardevol was

nu goud en zilver rijkelijk zijn
zit men met papieren stukken
waar de makelaar zich aan verkneukeld
dat je ze verkopen moet in tegenspoed

ja voor dat handvol zilver
rekent hij op een volle buit
zoek maar een land zonder miserie
oma zegde “toen koste alles nog een duit”

Werner

Nieuw gevoel

2008-12-26T15:37:00.000+01:00

als alles nieuw zal zijn
weerhoudt men dan ook alle smart
draait de klok gewoon verder
na middernacht wanneer engelen zingen
kijkt men niet meer om
als mensen heengaan bij volle maan
wanneer met de wereld gesard wordt
met blik vooruit bij elke verse stap
alsof alles beteren zal in’t nieuwe jaar
ik behoed mijn hart voor wat komen zal

Werner

Afscheid van een vriend

2008-12-03T18:26:00.002+01:00

Afscheid van een vriend..

Ik kende hem via verhalensite
Hij waardeerde me in mijn eigen stijl.
Ik in die van hem.

Ed ik ga je missen als vriend en medepoeët

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Een tekst die van zijn school komt waar hij les gaf.

Lieve Ed,

Sorry dat we de lessen hebben afgezegd maar het moest nu even…

Zijn laatste woorden in de collegezaal waren: ”Ik voel me dan wel niet lekker maar ik wil niet dat jullie wat missen”.
Na het college, rond half 11, is hij in het harnas gestorven. Nu moeten wij jou missen, Ed.

Ed voorzag altijd alles.
Als hij voorzien had wat er vandaag zou gebeuren, had hij vast dit stukje zelf geschreven. Sterker nog, hij had gezorgd dat alle zaken goed geregeld zouden zijn.

Ed was erg trots op zijn dochters Mira en Franka, praatte veel over ze.
Deze week vertelde hij nog hoe goed hij het had met zijn vrouw Lucienne, al ruim twintig jaar : “ We weten wat we aan elkaar hebben, hebben ook dezelfde achtergrond vanuit de muziek.”

Als wij denken aan Ed dan denken wij: muzikant, dichter, supercoördinator, papa, grapjas, levensgenieter, voorzitter, regelaar, de spil van de propedeuse.

Ed was de poort naar de opleiding: hij was het eerste gezicht en wilde dat ook zijn. Wat ons betreft kan je jezelf als student geen betere wensen en als collega ook niet. Hij wilde aangesproken worden en nodigde studenten ook hiertoe uit: ”Als er wat is, mijn deur staat open. Doe niet ingewikkeld, maar loop gewoon binnen dan zul je zien dat mijn deur echt open staat!”
Als je studenten sprak over Ed, gaven ze aan dat zijn lessen zoveel impact hadden. Hij maakte indruk, zowel door zijn betrokkenheid als met zijn verschijning.
Hij nam studenten erg serieus en sprak vaak de woorden: “Als jij nu in mijn stoel zat, wat zou jij dan doen, wat moet er volgens jou gebeuren?”

Dit jaar zou Ed voor de eerste keer mee naar Polen gaan. Hij zag hier erg naar uit.
We zullen zorgen dat we je, in ons hart, toch meenemen.

Ed, altijd in beweging, groot denken, grote gebaren, bevlogen en gepassioneerd. Ed zorgt er te allen tijde voor dat hij present is. Voor dag en dauw in de auto en in de trein om er te zijn... Maar nu Ed, present zul je altijd blijven. Op school en in ons allemaal. Nooit meer met die grote passen door de gang, een leegte achter jouw open deur…we zullen je missen.

Niki, Jolijn, Jeannira, Stefan, Peter, Marielle, Mon, Evie, Lodewijk, Frits, Jos, Annemarie, Angelique, Angelique, Petra, Niels, Necla, Albert
Fontys Hogeschool Sociale Studies

bron

Nieuws

In kilte

2008-11-26T19:24:00.004+01:00

ik bibber wollen sokken
als eerste hemelse vlokken
neerdalen op aards paradijs

tussen open haard en dons
wordt liefde gekoosd
als smeltend de dag evolueert

aanschouw een hemels toneel
roze wangen en sjaals hemelsblauw
roetsjend langs menige weg

zout en zilt zullen het temmen
prik welke winter aankondigt
laatste vlok der vloeken in de ochtend

Werner

"ei eete anders"

2008-11-10T21:08:00.003+01:00

gij woordenbrijer uit mijnen achterhof
bezongen en beschonken in liederen
in een taal die menig stadsmens
ademen doet

gij se werkmens onder muzikanten
taal noch kleur heb jij ooit opzij gezet
tussen de wallen was je naam bekend
het volkse in je taal werd in stilte vermoord

zingen we verder twee hoog op ons mansarde
van teksten ons welbekend
of zullen we deze nacht
“niet verdwalen in de straten”

“On a aand die ons ee doen stilston”
“Ongs moedertoal noeit vergeete”

Wannes Van de Velde + 10/11/2008

Dankjewel

2008-11-02T20:11:00.005+01:00

"Na tweeëntwintig jaren.."
geen testament dat ik beschrijven kon

jaren die gedeeld werden,
met glimlach en troost
van woorden nimmer gesproken
heuvels tezamen beklommen

verwoven tussen lief zijn voor elkaar
en blijven houden van
als minnekozen alle betekenissen inpalmde
wanneer blikken voldoende waren
slechts een zucht ons nog twijfelen deed

jij naast mij en ik in jouw hart
geen dag verdwaald, laat staan verward
gewoon houden van, zonder omzien of nadenken
onze liefde weerstond aan elke wervelwind
die mijn wielen draaien deed...

Werner

Stalen buizen

2008-09-27T21:14:00.001+02:00

twee hoog staat hij nog
blauw, nu reeds verkleurd
lucht, helemaal vergaan
rubber, alles verduurd

eerste van zijn reeks
nu achtentwintig jaren
af en toe nog dienstdoende
piepende leuning, doorsleten kussen

metgezel die voor mij welgeolied liep
mijn benen de stad vergezelde
afscheid nemen zal pijn doen
met weemoed hoor ik nu en dan

'oud ijzer, lood en zink, platte batteries'

Werner

Beleggen bedrog

2008-09-27T10:03:00.005+02:00

als het slijk der aarde
rijken armer maakt
wordt de rijst verdeeld
en minder begoede
niet aangeraakt

hoge toppen weggescheert
van vastgeroeste imperiums
alsof eigen kapitalisme
ons in stilte vermoord

jouw buurman die zonder baan
ook aanschuift voor brood
wanneer het zwarte goud uitgepompt is
en longen neergehaald worden

ademen we nog
dat stukje vrijheid en democratie

Werner

Gestolen

2008-09-20T19:32:00.006+02:00

'k heb net je laatste zonnestraal gestolen
je was ons niet mild deze zomer
'k had je liever ontmoet
in dagen wanneer de druppels
eerder een toevlucht was

frisse ochtendneus is wat ons opwacht
net als de dagen zich verduisteren
we ons warmen aan open haard
en dikke truien zich weer manifesteren

het wisselen der seizoenen is dezer dagen zoek
voor en najaar zijn te merken op één manier
planten en dieren vergewissen zich in bloei en praal
jouw warmte heeft me nog net kunnen bekoren
tussen dat laatste terras en blozende wangen

Werner

Zwaartekracht

2008-09-15T17:25:00.002+02:00

'k kan 't verwoorden
'k kan 't verdichten
twee benen hebben vrij normaal
toch moest er eentje zwichten

'k had niet veel van doen
'k moest even wat lozen
toen gebeurde het heel gewoon
beide benen plooiden samen
alles voelde plots heel loom

'k ben slecht gevallen
'k had geen poot meer om op te staan
stond even recht voor wat het was
plots zag ik het plafond in alle duisternis

'k heb artsen gezien wel gesteld
'k werd niet veel wijzer, doch armer wel geteld
veel maakte dat de pijn niet uit
'k ben een beetje lam aan beide poten

't was een werkongeval, dus ik kan nog hopen
op beterschap, maar zeker niet lopen

Werner

Gesmeden

2008-09-09T20:54:00.005+02:00

stof wordt nog geveegd
van vergane levens in ogenblikken
overmeesterd in treuren en tranen
bij 't naderen, elke keer weer, deze dag

waar toen mastodonten uit de grond rezen
resten nu nog namen gegrift in graniet
opdat zij niet vergeten worden
zoals eens de wolken opklaarden

waar duizenden wereldburgers
geen daglicht meer zagen
enkel een toorts die hen nog leidde
voor wat eens stond, 'E Pluribus Unum’

een natie zo groot
mensdom zo nietig

Werner

Stilte des tijds

2008-09-02T20:28:00.002+02:00

reeds stilte in het huis
waar gedwee de radio nu meester is
nieuw leven heeft hij aangevat
met schrasse tred op de ladder des levens

in schemering ontwaakt
met koud en klein hartje
zonder traag ontbijt
afstand nemen van kinds zijn

tram en bus zijn snel gemist
doch de eerste start rateerde hij niet
vandaag letters en cijfers
met speeltijd en stoer doen

Werner

Zomaar een halte...

2008-08-25T17:27:00.003+02:00

Na aanleiding van mijn laatste gedicht 'Staren'
Een dame nam de woorden een halte verder...

daar zit hij dan
aan de halte in zijn gang
-er zit een man of vier-
te wachten op de laatste bus

die de cirkel sluit
van ooit en later
blij als een kind
soms zonder besef
van afstand en tijd

-hij blijft steevast wachten-
af en toe verstoord
door een witjas
met koffie, thee of water

de regen deert hem niet
die valt bij anderen

Car 25-8-08
We hebben er samen aan gesleuteld op 25-8-08

Staren...

2008-08-23T23:33:00.003+02:00

op de bank, in de gang, waar rust
van zich liet horen
netjes op een rij, half slapend
wezenloosheid welke af te lezen valt
van hun aangezichten

wekelijks aanschouw ik deze halte
waar mensen hun ik, niet meer kennen
kamers waaruit schrille kreten
nu en dan van zich laten horen

witte schorten zijn zeldzaam
een glimlach al dan niet gemeend
vensters worden nutteloos
als late zomerse zonnestralen
hen nog warmte aanbied

op zijn kamer ligt hij dan te bed
blij als een kind, dat even wandelen mag
verder dan zijn gang,
welke hij honderd maal passeert

hij praat niet zo veel meer
over 's ochtends en 's middags
met weinig woorden zoekt hij heil
over de jaren die hem mild waren

nu en dan nog die twinkel in zijn ogen

Werner

Moeder

2008-08-15T20:05:00.006+02:00

zij was en nog steeds zij is
mijn grootste bewonderaarster
zij die me het leven schonk
ik kende haar, doch jaren waren te kort

haar lief hebben was iets apart
als een hand der rechtschapenheid
me steeds op het juiste pad hield
en mijn tranen droogde als mijn hart bloedde

door haar geliefd worden
zulks ervaart elk kind op zijn manier
tezamen ouder worden als het kan
iemand welke elk woord aanhoort

mama, moeder, moeke, ma,
dat plaatsje in mijn hart heb jij steeds gevuld
zij het dan net vandaag dat bloemen jou eren
ik, dragen doe ik je reeds jaren
op mijn manier

Werner

Verkeerd opgestaan

2008-08-06T10:41:00.005+02:00

met haast en zet
heeft de dokter de laatste pret
was het buiten mijn wil
het spuitgedoe ging in de bil

nu lig ik reeds vakantielang
breed op de canapé in zachte dwang
met fluwelen handen komt ze me tegemoet
het is geen keuze, gewoon het moet

gedraaid zoals een kip
verdomd, men noemt het lumbago of spit
dan zegt men stress
wetend, dat ik noch rook,
of iets lust uit de fles

gezond en fit zet dat op papier
zwart en wit
getogen onder werkdruk
staat menig rug gebogen

zonnig heb ik het bekeken
mijn vakantie duurde nu drie weken

Werner

Naast het tuinpad van Eden

2008-07-22T17:46:00.003+02:00

genietend van twee benen die mij dragen
maar zal ‘k ze hebben tot ‘t einde der dagen
huppel, spring en speel ik op akker en veld
dat kind zijn in mij, dat is alles wat telt

dit thuisland verdeeld tussen linten gekleurd
met elke zet geplaatst, geen ziel die nog treurt
uit hemel gevallen, met tranen besmeurd
door die ene stap die mijn leven verscheurt

een hart en veel moed, dat is wat ik meesleep
gehard voor burgers, in d’ explosieve greep
waardoor schoonheid op vier wielen of krukken
machtstrijd benadrukt die ‘t mensdom blijft nukken

rollend, levend, overlevend en frivool
met ‘n glimlach die schijnt op elk continent
waar oorlog blijft woeden, de kleur onbekend
‘t maakt mij ongelukkig en heel malcontent

wie weet vinden w’ ooit intellect als symbool
in ‘n wereld die leeft met verstand en niet schendt

Werner

Ten einde

2008-07-20T09:54:00.003+02:00

regeer het land met harde hand
ministers die draaien als zomerwind
waar onze taal wordt gesproken
met of zonder accenten

met formateurs en amateurs
te gek om coalities te vormen
laat staan ze te houden
in partijen die onklare taal spreken

gescheiden in een democratie
als de stembus weer te lonken staat
burgers die niet meer ja knikken
na het aanschouwen van elk debat

Ons land geholpen, naar de vaantjes
door leeuwen en haantjes
koopkracht in een zin verwoord
'stil werd onze portemonnee vermoord'

Werner

Zomers op de wereld

2008-07-15T16:52:00.004+02:00

aanschouw ondergaande zonnestralen
wanneer werelddelen alle facetten
der natuur moeten trotseren
in al zijn grootheid laat ze druppels van orkanen

plantgoed welk neergepoot moet worden
suikerbiet, maniok, rijst en granen
velden en voren gevuld met levensessentie
weggespoeld in ogenblikken

seizoengetijden een milieu gemanipuleerd
tussen eb en vloed als stilte stormt
noch rijk of arm onderscheiden wordt
minzaam toekijkend hoe mensheid zich ergert

op de bank onder de eenzame boom
waar verhalen nog verteld werden
van gras dat groener was elders
toen droogte de wereld teisterde

en armoede ronde buikjes toonde
onder zonnestralen elke dag

Werner

Massa mensen

2008-07-09T21:47:00.001+02:00

van meer dan driehonderd
zal men afscheid nemen
dertien jaar zijn gepasseerd
wanneer mensdom genaamd
zich wou ontdoen van een ras

grote vlaggen en tierlantijn
afscheid nemen van dat wat rest
met fatsoen krijgt men een laatste rustplaats
jonge mannen die tezamen vermoord werden

verwoord als genocide in de Balkan
Srebrenica-Potocari bij dageraad
waar eens een brug hun dorpen verdeelde
draagt men nu kisten allen tezaam

Werner

Bijdehandse oplossing

2008-07-09T20:32:00.002+02:00

netjes achter elkaar
honderden kilometers weliswaar
pak en zak mee
miserie en slecht weer thuisgelaten

zitten puffen halverwege
links aan het venster
tweede verdiep naar ongekende oorden
met teenslippers en blauwe knieën

gearriveerd onder tropische temperatuur
het was een koopje van het laatste uur
als mieren zonder zandhoop
bakken langs beide zijden

menig mens telt af
naar routine en weer bekaf
werkend en sparen voor dat vleugje zon
spaar me een hoop ellende
'ik reis naar costa del hof'

Werner

Pinocchio

2008-07-09T17:31:00.002+02:00

hij is dan excentriek
uit een land met geld tekort
en mensen te veel
waar brood en water nog leven is

als mens werd zijn leven genomen
tussen snelheid en bolides
met een zee van vuur en vlammen
pijn in woorden niet te uitten

dan slaakt men een zucht
als ministers zich komen reppen
over wat mag en niet
als de rekening betaald wordt
op het einde van zijn rit

gevend een stukje van zijn hebben
aan mensen waar leven aan een draadje
betekenisvoller zijn zal
een weldoener uit dat gekke land
waar paard en kar de revolutie nog voorttrekt

Werner

Aan de hand van...

2008-06-21T12:33:00.003+02:00

na negen maanden gezwoeg
wordt alles ingepakt en niets te vroeg
letters en cijfers staan op wacht
op leraars met besluiten in hun macht

met weemoed en klein hart
afscheid nemend als kind zonder zorgen
want vakantie zal soelaas brengen
onwetendheid en zorgen voor morgen

groot in de klas en school
met eerstejaars van grootdoenerij en gebluf
daar staan ze dan net geen pokerface
lichte dons onder menig puber zijn neus

dat stukje loslaten met schrik in ons hart
grotere kinderen in een wereld zo hard
wie zal de zwaarste boekentas dragen
zonder hand die nog vastgehouden wordt

Werner

Beest der beesten

2008-06-19T18:05:00.003+02:00

jij beest dat niet te houden is
waarom verslind je alles rondom mij
je naam wordt verafschuwd
bij het sidderen van elke ziekte

je graaft diep in mijn gevoelens
zet opzij de kleine dingen
waar ik dagelijks over val
omkijkend naar relativeren

jouw leven en liefde waren zo kort
zullen woorden jou opzij zetten
als onze harten gevuld zijn met smart
en stilte onze dagen vullen zal

liefst zonder pijn wil ik jou aanvaarden
met gelijke messen wil ik snijden
doch snijdt niet dieper dan mijn
liefde is voor jou

Werner

Zee en benen

2008-06-15T18:55:00.003+02:00

gij zon, zee en zeilen
gij doet menig mens verdwalen
op golven van rust
tussen eb en vloed

jij bent niet meer gehaast
gevend, al wat jij kan
net op dat moment wanneer
tranquilliteit het sterkste is

wind snijdt zachtjes verder
wanneer mijn wezen rood kleurt
en landbenen twijfelen
tussen aanmeren en verder varen

scheepsverhalen worden sterker
bij koffie en een teug
grootzeil dat ons thuisbrengen zal
momenten bij krachten der natuur

Werner

Zij droeg zwart

2008-06-05T21:51:00.002+02:00

dinsdagmiddag zal het geweest zijn

nu even geleden, dat tweede lesuur
elk in zijn hokje, een wereld open bloeiend
strijd der titanen, toen de eerste dons opfleurde

ze kwam het lokaal binnen, met zwarte plooirok
witte blouse, naaldhakken en nylons
koket voor een dame met flair in talen
mijn blik week nooit af, ik sprak en zag het graag

ze had net dat iets in haar stem
welk elk adolescent doet beven en opkijken
als de accenten gelegd waren
en het zichtveld beneveld, durfde ik haar aankijken

die eerste decolleté welk mij deed zwijmen
toen wist ik reeds, dat ze mij veroverd had
nu jaren der wijsheid me rijper maakte
mijmer ik naar accenten en apostrofs

'mon dieu, elle été belle’

Werner

Dichteres zoek

2008-05-29T19:06:00.010+02:00

jij poëet welke woorden
toetst en sensibiliseert
ontbreken doe ik even je naam
tussen strofes van mijn stadse taal

als een leeuw verslond je zelfs
iepen,uilen en griffels alom
bühne was en is je plaats
waar men je groots aankondigde

allochtoon op mijn Grote Markt
van kinderboek tot cabaretje
maakt zinnen naar ieders pret
met joie de vivre en savoir faire
zet je letters neer over groot en klein

ik zoek nog steeds dat Antwerps accent
procentueel is het ver te zoeken
doch je taal is wijds gekend
laat nog van je horen 'hoe 't is't
wee jaren staan voor de boeg
'oep zen Antwaarps on den toeg'

Werner

Gesnoeid

2008-05-29T07:26:00.003+02:00

na veertig jaar gestaag
knipte hij gratie laag na laag
nog steeds dezelfde coupe
onder het oog van elk koningskind
weggeknipt op Koninklijke hoofde
deze dame heeft een snit naturel
zij het met een vleugje licht mauve
menig hoofddeksel verbergt dat wel
zit zij dan ook zo stil bij het knippen
of leest zij dan menig blad
en blijft bij de kippen

Werner

Tijd zonder kind

2008-05-17T21:05:00.007+02:00

ik heb geen leven over
patriot dat ik ben
schaal met rijst en beloftes
toekomst in dollartekens

vervlogen tijden der kindsheid
in aanslag mijn verweer
werelds verbannen, verboden
schoten weergalmen
als speelgoed gekend

que mon nom est connu
comme légionnaire d'enfants
j'ai défendu mon pays
l'Afrique si tropicale

la chaleur qui disparait
avec chaque balle de fusile
je dors plus longtemps
dans ma jeunesse inconnue

Werner

Haar dag

2008-05-11T11:35:00.004+02:00

jij die me baarde
me leerde stappen
die traande met groot verlies
ons allen tezamen hield
je was er steeds

ik heb je ooit wel eens gehaat
daar waar jij ons veel vergaf
plots hebben we je moeten missen
kreeg dankbaarheid betekenis

jouw dag vandaag
ik kijk hemelsblauw hoog

Werner

Werner

Zoekend

2008-05-10T18:43:00.003+02:00

met schrille tred tegemoet wat zijn zal
onafgewende obstakels op mijn nieuwe pad
pennen en klavieren die anders klinken
doch woorden die dezelfde blijven

met veel bravoure en borst vooruit
wielen in aanzet om lerend verder te gaan
kostbare tijd welke nu verdeeld moet worden
tussen werken, gezin en dichtersbestaan

zal ik nog woorden vinden en neervlijen
tussen de laatste file en de op en uitknop
met een glimlach de toekomst tegemoet
in het achterhoofd het missen van

Werner

Wegverlegging

2008-04-18T19:42:00.003+02:00

'k ben geen atheïst, noch conformist
'k geloof steevast, op mijn eigen wijze
'k zoek geen heil, enkel gemoedsrust
het kan me af en toe gestolen worden
hoe men zielen werven zal

doch tijd is genaderd van witte strikken
dikke omslagen overladen met vette biljetten
eerste of plechtige, je naam onder gelovigen
'k geloof dat je volgen zal, die uitgestippelde weg

nu nog je ziel vastklampen aan waarden
waar geloof en houden van, je rechtop houdt
kruisje aan jouw hart zoekt stilaan zijn weg
opdat je groter en wijzer worden zal

Werner

Quid...

2008-04-12T20:40:00.001+02:00

nu nog spelend tussen longen van groen
zingen vergeet-mij-nietjes hun voorlaatste zwanenzang
Meikevers neerstrijkend op aardappelloof
onze appels welke blozend de toekomst aanschouwen

uitgekeken op schuimend wit der oceanen
waar zure regen neerslaat, de ijspegels zoek zijn
hoe gletsjers smelten en meren stijgen
aan oevers met riet dat stilzwijgend haar hoofd neerlegt

laat boomstammen nodig om hun kisten te vormen
wanneer plant men nog een bos om verder te spelen
voorwaar onze nazaten in onwetendheid
zal men kleinkinderen, Eden nog kunnen tonen

Werner

Onbekende stap...

2008-04-11T21:46:00.001+02:00

gek waar mijn zoektocht begon
jaren grijsheid die mijn weg staafde
ervaring in een nieuwe wereld
van jonge snaken met maatpakken
teugels vastgenomen, en niet gepinkt

stille tred en dan galopperend
met slimme woorden aan de bak
niet snel bekoort onder elk bedrag
waar nieuwe wegen leiden
klaagt mijn klavier niet echt

wat rest me nog de tijd
verder te wroeten tot gerechtigheid
klok en badge veranderen dagen
geleidend met fatsoen
het is omdat we werken gaan
en ja, die poen

Werner

Inflatie

2008-04-05T22:58:00.002+02:00

mijn binnenste ligt overhoop
decadent getafeld
met voor, tussen, hoofd en nagerecht
doch niet uit mijn portefeuille

als ik net had gelezen dat
één ton witte bonen verdubbeld was in prijs
voor een verdord land
waar mensen zuchten bij elke druppel water
die net boven borrelt tussen stenen

de hulpverlener wikt en weegt nogmaals
hoe hij onze donaties zal spenderen
hebben we dan net dat fiscale attest
omdat we ons niet zouden schuldig voelen
bij mensen die overleven op een kop rijst

continent, gekleurd met enkele blanken
stamvader minzaam toekijkend
onder een broodboom die geen eten gaf
enkele geiten welke nog restte
voor als men nog visite had

Werner

Juutje

2008-04-01T21:02:00.001+02:00

Judith.. (Juutje)

Typerend is hoe je jezelf kan presenteren
Neen, heren niet alleen om U te amuseren
Stond ten dienste al meer dan vijfentwintig jaar
Iets wat je niet kan verwoorden in één pennenstreek weliswaar

Je bent gegroeid met de jaren des wijsheid
Geen dossier, noch omslag is je onbekend
Ja, vrienden deze dame is ook al wat gewend
Het zit haar in haar bloed, letter voor letter

Ik ben dan wel een vriend veraf
Van ons Juutje stond ik dikwijls paf
Die houdt met hart en ziel van haar werk
Dat woordje humor, dat vleugje glimlach
Is het haar liefde voor het vak, of dienstig zijn van mensheid
Wat haar zo speciaal maakt

Dame met stijl en gratie, zoals jij is geen een
Men kon reeds jaren terecht, met zorgen en kleine obstakels
Voor jou waren dit euvels om opzij te zetten met professionaliteit
Mag ik je dan ook dankbaar zijn voor de jaren vriendschap
De rots waar menig schouder kon op steunen

Tot aan je pensioen heb je nog wel wat te doen
Het is niet veel,tussen al die heisa door
Maar op wie anders moeten we rekenen

Meer dan gewoon
Ik zeg je alvast dank…

Werner

Rond negen

2008-03-28T20:11:00.003+01:00

in de ochtend dwalen ze
van deuntje naar gekeuvel
met gelach en gekwetter
alsof de wereld luistert

ze glimlachen elk plaatje vol
kok en weerman aan de pols
voelend wat ons luisteren doet
hun flair en nonchalance

klokslag negen doen
ze radio bewegen
werelds aanhoort,
bescheiden niet gestoord
elke naam weten ze te strikken
tegen hun charmes weerstand nihil

menig spel vragen en repliek
van luisteraar alom
muziek als een jingle,
elk moment aan elkaar
dames jong van hart,
frivool van woord

'De Madammen'

je hebt ze niet zo snel verwoord

Werner

een specialeke voor

mijn radio in de ochtend :-)

Slaap zoet

2008-03-25T21:54:00.004+01:00

in stilte hoor ik je stem
alsof je me net te slapen legt
sussend is de kalmte
om mijn ogen te dichten

je naam in mijn hoofd
nazinderen met een timbre
dromen van je rust
veilig omarmt, uit je hart

je had genoeg gezegd
dat ik kinds aanhoren mocht
op mijn kussen rusten woorden
tranen van je gemis

een vadergevoel gevonden
onbewust meegegeven
alsof stilte mij aansterken zou
je ademt nog steeds die sterkte

Werner

Per duizend...

2008-03-24T19:57:00.002+01:00

vierduizend hebben nu het leven gelaten
vijf jaren een land overspoelt
tussen rassen en kleuren vind kruid elk doel
wereldmachten zochten één man

restte de wereld die aanschouwen deed
vergeten te noemen honderdduizend landgenoten
Sjiieten en Soennieten de Koerden aan de kant
welk was er te zoeken in dat verdorde land

olie en goud in een havenloze woestijn
tussen Eufraat en Tigris vielen granaten
niet die van bomen, maar uit vuurspuwende monsters
zelfmoord eens per week, vrouw nog kind gespaard

zij het een familie die oorlogen voert
met wapens nimmer gezien of gehoord
in alle stilte werden ook kinderen vermoord
ik sla de krant om en zoek hun naam

Werner

Nieuwsflash

2008-03-24T12:11:00.001+01:00

medialand staat op zijn kop
wie gaat daar nu gijzelen begot
je komt live in beeld
of dat zoiets de kijker wat scheelt

welk nieuws zou het halen
iedere zender kan nu het tijdstip bepalen
in elke hoek een camera present
was het misschien een boze televisierecensent

het leed is geleden op de televisiekanalen
we kunnen wederom gewoon blijven balen
van oude films en belspelletjes
misschien een kijker die zei ' het is welletjes'

Werner

Dag Mijnheer...

2008-03-19T18:23:00.000+01:00

heengegaan een stuk van onze taal
vijf decennia meesterlijk bewandelend woordgebruik
zoals jij alleen dat kon, een Claus

je oeuvre zo omvattend dat niet enkel een boek volstond
theater, film ze hebben allen de revue gepasseerd
van menig kunstvorm ben je meester geweest
elk palet heb je gevormd en stijl gegeven

'België in verdriet' zou nu een titel wezen
doch je pen heb je neergelegd op jouw manier
wanneer jij het wenste, de laatste pennestreek te zetten

in stilte schreef je dat laatste blauw
waar hemels wit zijn, je plaats gaf

Werner

Leterme I op been..

2008-03-19T14:50:00.005+01:00

nu en dan betreurt, vervloekt en beschimpt
men is er in geslaagd ons land net niet te verdelen
zij het in posten, portefeuilles van allerlei allooi
met de moedertaal en kleur in de hand
zijn ze plots allen netjes zielsverwant

het heeft een naam, men zegge Leterme nummer één
al staat menig Belg nog op zijn kop, de rand gesplitst
voor onze allochtonen, de hoek waar de hoofdstad en taal
zich kruist zoals degens, het duel der zure appels

groen, paars, oranje, outsiders, minder bekwame insiders
eindelijk beslist waar men snoeien gaat,
zij het onze portemonnee dat we 't voelen zullen
uitdelen met andermans geld, is snel samengeteld

al zegt men 'non' en 'oui' tegen voorstellen die intimideren
het zal een minister wat schelen, hoe men melken zal
dit land van honing wordt stilaan een lachbui
nu nog onze koningskinderen hun dotatie nog
en de put is leger dan leeg,
en we kunnen weer stemmen gaan

Werner

Gekluts...

2008-03-18T21:02:00.003+01:00

het daglicht klaart dan eindelijk
mijn ochtend en avond terug
in een schemerzone waarin kilte
menig hart stiller deed slaan

doch nimmer afgewend
speelt het jaargetij met licht en kleur
dat lentegevoel met wintervoeten
natje en droogje zoals het maarts betaamt

ik schuifel op het pad, mosgroen op edelwit
mijn voetstappen op ochtenddauw
uitkijkend naar wit en bruin met gele lintjes
zo net niet aangevroren, en nog eetbaar

glunderend zijn de snoeten
van kinderen speels, gedwee zoekend
naar hazen en zoets
achter de hoek luidde men net het voorjaar in

Werner

Woord in tijd vermoord

2008-03-14T17:34:00.004+01:00

gehaast, gehaast, haastig
ben jij dan zo verdwaasd, elke letter sneller typend
pantoffels sieren nog de kant van het bed
als koffie en ontbijt reeds waren gezet

vlugger, vlugger, vlugst
heeft het dan nog zin, schrijven aan dat begin
hoorde net nog spreken van honderdtwintig kilometer
allen stonden ze aan te schuiven, vanaf het vertrek

sneller, sneller, snelst
vrije tijd voor het woord wordt krachtig vermoord
men las de boeken niet meer van de plank
rechthoekige monsters, wit gelaat en zwarte zetting

trager, slomer, stilte
letters met schreden door dat potlood eens gezet
gom welke wijsheid nog corrigeren kon, met liefde rechtgezet
gelijkgestemde zielen zoeken de tijd,
woorden zonder haast en spijt

Werner

"Nomen Nescio"

2008-03-11T07:27:00.004+01:00

in jaren was je nog te klein
ongekend doch wel getreurd
ook jij was een mens in wording
vermoord, ontnomen, stilgezwegen
nu enkel één plank in zwart gegrift
'onbekend'
met veel bloemen

Werner

Op zijn kop...

2008-03-09T13:17:00.003+01:00

als de lente zich juist heeft aangemeld
wordt de ochtend gewekt met nattigheid
de wandeling tussen bomen en struiken
welke zich ongestoord ontluiken wordt op halt gezet,
mijn beenderen sputteren tegen,

vergewissen kan je beter niet deze dagen
alhoewel menig peer en appelboom
zich vragen beginnen te stellen
zo ook mijn forsythia en kerselaar
die reeds aangemeld zijn

het gras reeds net geen anderhalf kontje hoog
hoeft nog niet gemaaid te worden
gek wordt de boel, de natuur heeft een schrijnend gevoel
waar heeft de mens nog niet mee geknoeid

nog even en het is wederom te laat, op de klok des tijds
staan we allen met armen hoog in de straat
zoekend achter die druppel regen
of ontwijken aan elke natuurlijke vraag

Werner

Toen...

2008-02-29T18:07:00.003+01:00

toen winter nog winter was
het ijs nog de ramen aansprak
als de stoep werd leeggemaakt
omdat kolenboer en bakker verwacht werden

misschien als de parkvijver je schaatsen liet
tussen vallen en opstaan, met geharde knieën
het gekraak de dag nog maakte
sneeuw nog werd bespeeld als een pop

wanneer je oren en tenen door de koude werden geraakt
je soelaas zocht bij de kachel die wonderen deed
de wastobbe gevuld werd met ketelwater
omdat de kraan niet meer lopende was

als vorst en sneeuw het land inpalmde
men kolen schepte en hout kliefde
was er warmte die alles deed verdwijnen
in een dutje, tezamen op de zetel
krakende liefde, seizoengebonden

Werner

Een brug te veel

2008-02-27T16:59:00.004+01:00

je wordt weer opengereten
deze keer is het de noordrand
welke zijn schoonheid verliezen zal
met pilaren van staal overbrugt men
straten en pleinen, ja zelfs de vaart

een brug zal nooit dezelfde meer zijn
vermoord het weinige groen dat nog rest
stilaan omgeploegd waar niets kan groeien
Oosterweel, naam die zindert in menige file

wagenpark dat mijn stad verzadigt
met gassen en minder mobiele mensen
van linker naar rechter
en halverwege over de Schelde

zal ik mijn weg nog vinden tussen 't zuid en noord
of is men reeds aan het graven in wat rest

Werner

Zonder hoop

2008-02-21T16:39:00.002+01:00

tweede dag van de week
zoiets kan hij misschien nog onthouden
alle kamerdeuren zijn hetzelfde
gezichten vervagen zoals monotone kreten
bij het passeren van een witte schort

nachtelijke wandelingen zijn klokvast
ergernis van elke wacht als deuren niet op slot zijn
zijn leven dat overhoop geworpen werd
geen foto die nog een herinnering is

stoelen grijs en groen netjes op een rij
een dame starend door het venster en verder
sommige blikken slapen reeds
televisie staat aan of uit,
als hij maar muziek maakt zoals weleer

het koffiemachine pruttelt zijn bakje troost
zwart graag, dat wist hij nog

Werner

Werner gaat ervoor...

2008-02-20T18:52:00.002+01:00

Aanschijns

2008-02-18T21:18:00.004+01:00

baden in jouw aanschijn
doet mijn dag herleven
vol als je heden staat
laat menig ziel niet onberoerd

paringsdans der exotische nachtvlinders
gestoei van mensheid en hormonen
tussen schemering en ochtendgloed
wissel je van gedaante

van kwart tot half en vol
weerspiegeld zonlicht achterom
laat me dromen van je slaapzand
's ochtends in mijn ogen

van die blik, die jij achterliet
als ik niet slapen kon

Werner

Moeder apart

2008-02-11T19:08:00.002+01:00

Maria, vol van genade

reeds anderhalve eeuw
aanbidt men jouw aangezicht
je hebt je laten aanschouwen
zoals geen ander vrouw dat kon

je naam gepreveld in gebeden
elke mens, wiens ziel voor jou openstaat
mirakels komen en gaan
doch jouw naam is gegrift
zij het in rotsen en letteren

moeder zoals jij was
geen ongelovige kon naast je kijken
kaarsen die branden elke dag
opdat men sterker geloven kan

Werner

Hoekje verkeerd

2008-02-02T14:29:00.000+01:00

de hoek van de tuin is verkeerd
als eerste zonnestralen zacht en fris
bracht jij het glunderen nader
tussen vers groen en zachte bries
zag ik je staren geelgoud
schrikkend van eerst gemelde sneeuwbui
zoekgeraakt tussen seizoenen
starend als jaarlingen nog kleurloos zijn
bekijk je me, met een hoofdje schuin
pluk me nog niet, ik wacht op lente

Werner

Gedichtendag....

2008-01-31T09:54:00.000+01:00

In de ochtend op Radio 2

In één zin vernoemd worden met een stukje gedicht en de duimen moeten leggen voor Gaston Eyskens

Ik vind het geslaagd.. :-)

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Werner

Mogilino Kampf

2008-01-24T19:00:00.000+01:00

ik heb geen hart noch ziel meer
deze beide zijn weggeveegd
achter de deuren toen jij me achterliet
was mijn bloed zo dun dat liefde wegebde

wenen ken ik niet meer
enkel het huilen van lotgenoten
doet me af en toe dwalen
tussen muren afgeschraapt met bot en vel

eten wordt mij gegeven, als ik het ooit zien zal
monotoon als het zonlicht wederom dag brengt
kan ik nog verder leven, nu de wereld mij aanstaart
denken dat ik hen danken mag

om me te laten slapen, in een warm bed
armen rondom mij, gevoelens die ik nooit meer kennen zal
wat is de wereld kort van zicht
Europese burger, dat ook ik ben

zij klein en vergeten

Werner

Vliegend

2008-01-23T14:29:00.000+01:00

half België heeft bijna prijs
vind het zelf vervelend, lopend met moment
in sommige huishoudens
wordt het wringen voor een plaatsje
zonder aangeschuif

het heeft wat onder de ledematen
zo halverwege begint het protest
de rest komt in opstand,
laat dan zachtjes van zich horen

wees getroost heel het gezin komt aan bod
kindlief had maar een hoestje
moeder de vrouw, moest nu en dan weer gauw
man des huizes is zogenaamd sterk,
in zetel liggen

temperaturen stijgen, koortsig is het gevoel
dan loop je als een gek van bank naar pot
toast is mager, bouillon helder
gelukkige mensen zijn we dan
dat we geen buitenhuisje meer hebben

Werner

Dag Dame...

2008-01-19T18:57:00.000+01:00

een dame,
ik kende haar enkel door lentes heen
ze was niet apart,
ze heeft geleefd, ongeveer een kleine eeuw

de eerste automobiel rolde
toen ze net een tiener was
als werelden discussieerden
had ze ook dat huisje, tuintje en gezin

kind en man heeft ze reeds afgestaan
leefde voort in haar stille wereld
wanneer ouderdom aan haar begon te knagen
waren velen van ons, net met leven begonnen

ze was van Limburgse bodem, kranig en stoïcijns
met muziek in haar hart en hoofd
kende ze menig besnaard instrument
kon zij mensheid nog dingen leren

ze is niet meer
doch harten heeft ze een eeuw gevuld

Werner

Voorwaar dag

2008-01-16T20:14:00.000+01:00

toen het daglicht dichten bracht
neergeschreven over wat eens was
en nimmer zijn zal
als hemelsblauw die ochtend bracht

van liefde en harten gevuld,
emoties van weleer
sommigen gebroken door hardheid,
anderen overladen met zoenen

majestueus zoals een pen eenmaal krassen kan
werd het perkament beschreven, zoals elke dag
niets minder dan waarheid
zal mijn dichten zijn
deze dag van het gedicht
in letters en rijm

niet alleen zet ik mij aan deze uitdaging
met velen zullen we het wit
verblauwen tot de schemering valt
en ons laatste woord is uitgeschreven
in pennenstreken
zoals wij meester zijn van het woord

Werner

Maand der lege knip

2008-01-06T21:15:00.000+01:00

zolang mogelijk heb ik je proberen dicht te houden
doch deze maand moest eindelijk de sluiting prijsgeven
niet dat ik het niet kon, maar veel oogde zo mooi
dan ook misschien niet echt nodig, doch het stond je prachtig

ik knipte je zo dicht als het kon en toch slipte je langzaam weg
tussen die laatste storting en opname werd jij mijn dertiende
dat moment van kortingen en prijsbewust, meestal een vleugje lust
drang om te wriemelen tussen massa's mensen zonder hoofd

gesleur van tassen en zakjes met namen gezeur met de rijkste namen
winkel uit en in, kaart eruit en erin welke bijna versleten is
net nu alle cadeautjes waren uitgedeeld, strijken kooplustigen neder
laatste eurocenten kruipen uit de portemonnee
van mensen die klagen dat brood en benzine net ietsje duurder werd

Werner

En anderen

2008-01-02T11:55:00.000+01:00

dan heb je van die dagen
dat alle wensen gemeend zijn
oprecht vanuit het hart
zonder nadenken en zo verwoord

voornemens voor het te jaar te komen
aan alle zaken die ons leven zullen beteren
eerst gezond en wel het jaar door
gevolgd met veel verdienen en hard labeur

meestal vergeten we die wensen in stilte
aan de tafels waar de snede dunner is
waar het water vloeit als wij wijn schenken
men pakjes niet kent als er toch eten is

waar je buren stervend zijn
tussen feestgedruis en vuurwerk
als allen aan dezelfde dis zou gezeten zijn
zou het nieuwe jaar beter worden

Werner

Stilte in een wens

2007-12-17T22:33:00.000+01:00

zijn lichaam kentert
gaat niet meer zoals gewenst
stap voor stap zet hij achteruit
in onwetendheid door pijn

nu weet hij de zon nog te vatten
voelt het vriezen aan zijn hoofd
hij is een van twaalven, hij is in nood
vandaag blies hij zijn laatste kaarsjes

volgend jaar ziet hij lente misschien ontwaken
zomerstralen zullen dan neerstrijken op arduin
lachend zullen onze eindejaarsfeesten nimmer zijn
mijn wens is kort, mag hij nog even blijven

Werner

Krampjes

2007-12-15T21:44:00.000+01:00

geheid zie ik kerst en nieuw
lege portefeuilles en volle harten
dag zeggen tegen gedane zaken
verwelkomt datgene aan de deur staat

eindigen doe ik het warempel in mineur
mijn maag speelt nu op een ander noot
ik sta dan net niet op water en brood
feesten mag ik nog stilletjes

geen domper op mijn humeur
doch zoekend in heldere bouillon
naar zinsspellingen en rijmelarij
mijn buik is immers van Belgische makelij

Werner

Mijn laatste dag

2007-12-05T11:24:00.000+01:00

mijn droom kwam nooit uit,
als ik groot zou zijn,
zou ik goede mensen helpen
slechte, die ging ik tegenhouden

ik werd groter en slimmer
de wereld draaide niet zoals verwacht
respect was verloren geraakt
tussen haat en hebzucht

op mijn eerste strepen stond ik fier
bijna net van school
ging ik alles verbeteren
in deze vergankelijke maatschappij

mijn droom is niet volbracht
zonder omzien werd ik geëxecuteerd
mijn leven in de kiem vermoord
ik was een meisje, net geen vierentwintig

hoe leg je dat uit
aan al die goede mensen

ik wilde alleen maar helpen

Werner

Kitty Van Nieuwenhuysen
5/12/1984 -4/12/2007

De liefde was vlug

2007-12-01T23:33:00.000+01:00

over verboden liefde en houden van
met voorbehoud, of liever zonder
het leven van niet weten, of jij dan net niet
je eigen bestaan hebt laten gaan

door nonchalance en hete passie
niet in de kiem gesmoord
iets waar men al decennia van hoort
tussen lakens van geliefden

nu draagt men nog steeds die boodschap rond
zoals ook het rode lintje dat je jaarlijks draagt
was je dat ene ogenblik, niet in onwetendheid
dan droeg je een jasje, zo eentje zonder spijt

Werner